"Maar dat gebeurt in de praktijk toch al?" Van intuïtie naar een bewuste werkwijze
Een veelgehoorde reactie als we transcendente mediation uitleggen: "Maar dat doe ik toch al?" Soms is dat ook zo. Een ervaren mediator voelt intuïtief aan wanneer het moment er is om door te vragen naar meer mogelijkheden. Toch stoppen de meeste trajecten zodra er een gedragen oplossing ligt. In dit artikel kijken we waarom dat gebeurt, en hoe we van die intuïtie een bewuste werkwijze maken.
Onbewust bekwaam
Wie lang in het vak zit, werkt vaak onbewust bekwaam. We voelen dat er nog iets kan. We zien een kans die partijen zelf nog niet zien. Maar op het moment dat de oplossing er ligt, is iedereen opgelucht. De spanning is eraf. En dan laten we het vaak gaan.
Daar is een begrijpelijke reden voor. In de opleidingen leren we terecht terughoudend te zijn met invloed op de inhoud. Donald MacGillavry, grondlegger van de scheidingsbemiddeling in Nederland, vond zelf oplossingen aandragen uit den boze: partijen moeten in hun eigen kracht worden gezet. Die gedachte heeft het vak veel gebracht.
"Er was meer mogelijk"
Het gevolg is dat veel begeleiders achterblijven met een gevoel van onvrede. In masterclasses en intervisiegroepen horen we het regelmatig:
- "Ik mag cliënten wel confronteren met risico's, maar niet begeleiden richting een betere oplossing?"
- "Ik mag wel doorvragen naar doemscenario's, maar niet naar de optimale oplossing?"
Het is een opvallende tegenstelling. Naar wat er mis kan gaan mogen we vragen. Naar wat er nog beter kan, niet.
Van intuïtie naar structuur
Transcendente mediation geeft die intuïtie een structuur. De Evolutie Matrix laat precies zien wanneer de ruimte er is om een stap verder te gaan: pas als de eerste en tweede pijler volledig zijn doorlopen. Dan zijn partijen niet meer afhankelijk, maar staan ze in hun eigen kracht. En vanuit die gelijkwaardigheid kunnen we samen kijken wat er nog meer kan.
Dat maakt het verschil tussen sturen en co-creëren:
- In de eerste pijler sturen we, omdat partijen veiligheid nodig hebben.
- In de tweede pijler coachen we, omdat partijen het zelf willen en kunnen oplossen.
- In de derde pijler denken we als gelijkwaardige co-creator mee, omdat partijen daar ruimte voor hebben.
Wat het oplevert
Een bewuste werkwijze geeft rust. We hoeven niet meer te twijfelen of we iets mogen. We weten waar we zijn in het proces en wat er nodig is. En partijen krijgen de kans op een oplossing die niet alleen werkt voor henzelf, maar ook voor hun omgeving en het grotere geheel. Lees meer over die derde generatie mediation.
Tot slot
Ja, het gebeurt in de praktijk al. Soms, intuïtief, bij een enkeling. Transcendente mediation maakt het herhaalbaar, overdraagbaar en zorgvuldig. Zo hoeven we niet meer naar huis met de gedachte dat er meer mogelijk was.
Wil je de methode leren kennen? In het boek Introductie Transcendente Mediation beschrijven Hilde Kroon en Marcel Baatsen hoe het werkt.