Casus vechtende vennoten:

Casus vechtende vennoten: "Ik heb recht op meer aandelen dan jij"

Daan en Michiel zijn al jaren compagnons in een technisch adviesbureau. Ze hebben elk de helft van de aandelen. Daan trekt het ondernemerschap: acquisitie, leiding en strategie. Michiel is verantwoordelijk voor de techniek, de kwaliteit en het opleiden van jonge engineers. Op een dag eist Daan een nieuwe verdeling: zeventig om dertig. Michiel voelt zich miskend en houdt vast aan vijftig om vijftig. Ze gaan elkaar uit de weg. De samenwerking lijdt eronder, en het team voelt het. Hoe kom je hier uit?

De eerste pijler: verzamelen

Aan tafel komen eerst de feiten en de standpunten. Daan: "Ik draag het bedrijf. Zonder mijn acquisitie is er geen werk." Michiel: "Zonder mijn techniek is er geen kwaliteit. En wie leidt al die jonge mensen op?"

Beide standpunten worden zichtbaar opgeschreven. Beide krijgen hun gelijk. Daarna komen de eigen oplossingen op tafel: Daan wil meer aandelen, Michiel wil dat alles blijft zoals het is. Het wordt al snel duidelijk dat geen van beide oplossingen werkt. Daar zit de vastloper.

De doorbraak: caucus en het 1% gelijk

In de één-op-ééngesprekken komt er iets anders naar boven. Voor Daan gaat het niet om het geld. Hij voelt de zwaarte van de verantwoordelijkheid en wil die delen. Voor Michiel gaat het niet om de aandelen. Hij voelt zich niet erkend voor zijn inzet en voor wie hij is.

De mediator geeft beiden veel erkenning, en ook educatie: over het verschil in natuurlijke aanleg en over hoe ze elkaar juist aanvullen. Daarna laat hij ieder het 1% gelijk van de ander zien. Daan heeft gelijk dat hij een zware last draagt. Michiel heeft gelijk dat zijn bijdrage onmisbaar is.

De tweede pijler: van tegenstanders naar medestanders

Nu het werkelijke verlangen op tafel ligt, verandert het gesprek. Het gaat niet meer over percentages, maar over hoe ze de zwaarte kunnen verdelen en hoe ze elkaars bijdrage zichtbaar kunnen maken.

De derde pijler: een nieuw element

De oplossing ligt buiten de oorspronkelijke opties:

  • De aandelen blijven vijftig om vijftig.
  • Ze trekken een directeur operations aan, die Daan ontlast en als brug tussen beiden fungeert.
  • Michiel houdt de autonomie over de techniek.
  • Daan richt zich op strategie.
  • Elk kwartaal evalueren ze de samenwerking.

Daarna stelt de mediator de vragen van de derde pijler: wat hebben jullie geleerd? Wat kunnen jullie je medewerkers hiervan meegeven? En hoe kan jullie verhaal andere ondernemers inspireren?

Leerpunten voor de mediator

  • Niet te snel naar de oplossing. De eis van 70/30 was een positie, geen verlangen. Wie direct ging rekenen, had het werkelijke probleem gemist.
  • Herhaal de erkenning. Bij langdurig gebrek aan erkenning is één keer niet genoeg. Herhaal haar, steeds in andere woorden.
  • Gebruik de caucus. In het gezamenlijke gesprek durfden beide compagnons hun kwetsbaarheid niet te laten zien. Eén op één wel.

Tot slot

Achter een strijd om aandelen zat een verlangen naar erkenning en naar gedeelde verantwoordelijkheid. Pas toen dat zichtbaar werd, ontstond ruimte voor een oplossing die niet alleen beide compagnons diende, maar ook hun team.

Wil je zelf leren werken met De Evolutie Matrix in zakelijke conflicten? Bekijk de agenda van de Advanced Mediation Academy voor de eerstvolgende training.

Deze casus is geanonimiseerd. Namen en details zijn aangepast.

Over de schrijver
Hilde Kroon is als mediator en jurist ruim 20 jaar werkzaam in NL en BE. Ze geeft permanente educatie aan professionele conflictoplossers en is auteur van verschillende boeken over mediation.
Reactie plaatsen