
Harvard onderhandelen (Getting to Yes) in De Evolutie Matrix
Principieel onderhandelen, ook wel Harvard onderhandelen genoemd, is ontwikkeld door Roger Fisher, William Ury en Bruce Patton en beschreven in Getting to Yes. De methode gaat verder dan een compromis: het doel is een win-win op basis van gemeenschappelijke belangen. In De Evolutie Matrix staat Harvard onderhandelen in de derde laag van de tweede pijler.
De vier principes in de matrix
- Mensen: scheid de mensen van het probleem. Onderscheid maken hoort bij de tweede pijler, tweede laag.
- Belangen: focus op belangen, niet op posities. Ook tweede pijler, tweede laag.
- Opties: creëer opties voor wederzijds voordeel. Dit raakt de derde laag van de tweede pijler.
- Criteria: dring aan op objectieve criteria. Tweede pijler, tweede laag.
Drie vormen van onderhandelen
- Positioneel onderhandelen (tweede pijler, laag 1): de eigen positie staat voorop, de ander is een tegenstander.
- Integratief onderhandelen (tweede pijler, laag 2): partijen verkennen elkaars verschillende belangen en zoeken een evenwicht.
- Principieel of Harvard onderhandelen (tweede pijler, laag 3): partijen zoeken samen naar opties voor gemeenschappelijke winst.
Waarom geen derde pijler-methode?
Harvard onderhandelen is gericht op wederzijds gewin van de partijen aan tafel. In de derde pijler gaat het ook om de winst voor de naaste omgeving, de maatschappij en het grotere geheel, en om groei in inzicht. Dat zijn geen actieve doelen van Harvard onderhandelen. Veel trajecten die mediation heten, zijn inhoudelijk eigenlijk begeleide Harvard-onderhandelingen.
Zo rek je de methode op
Voeg na de win-win de derde pijler-vragen toe: hoe werkt deze oplossing uit voor de omgeving? Wat hebben partijen geleerd, en hoe kunnen ze dat doorgeven?
